فرزند یکی از نعمت های خداوند است که به هر خانواده جانی دوباره می بخشد و کانون خانواده را گرم تر از پیش می کند. بسیاری از خانواده ها برای داشتن فرزند خود را به آب و آتش می زنند تا شاید فرزندی داشته باشند و بسیاری دیگر که دارای فرزند می باشند در حال جدایی و جنگیدن برای دریافت حضانت فرزند می باشند. فرزند تا سنینی به توجه و رسیدگی هایی نیاز دارد که تنها آنها را مادر به او می بخشد و در صورتی که از آنها محروم شود، ممکن است تا سال ها و حتی گاهی تا آخر عمر این خلاء را در وجود خویش احساس کند. در اکثر طلاق ها توافق بر سر حضانت فرزند صورت نگرفته و طبق قانون حضانت فرزندان به زوج (مرد) می رسد که ممکن است به لحاظ اخلاقی چندان با کفایت برای تربیت فرزند نباشد. اما گاهی زن با داشتن برخی شرایط و اثبات بی کفایتی همسر برای نگهداری فرزندان می توان درخواست طلاق را به همراه درخواست حضانت فرزند به دادگاه ارائه دهد و حضانت فرزند خود را بگیرد. موسسه ما برای حفظ حقوق زنان و جلوگیری از تضییع شدن حقوق آنان در تمام امور مربوط به خانواده  آماده ارایه مشاوره طلاق به هموطنان عزیز و دریافت وکیل تلفنی ۲۴ ساعته می باشد.

درخواست طلاق از طرف زن و حضانت فرزند

مادر با داشتن احساسات و عواطف مادرانه، احساس دلبستگی بیشتری نسبت به فرزند خود دارد و توجه بیشتری به فرزند خود نشان می دهد. در بسیاری از مواقع مشکلات زندگی زناشویی، کار را به آنجا می رساند که چاره ای جز جدایی و طلاق باقی نمی ماند. اگر فرزندی نیز در این میان باشد، تحمل شرایط سخت تر خواهد بود، زیرا مادر به خاطر فرزند تلاش می کند تا شرایط را به نحوی تحمل کند و یا سروسامان دهد اما در شرایطی که نتوان تحمل کرد، چاره ای جز طلاق باقی نمی ماند.

درخواست طلاق از طرف زن در شرایط مختلفی صورت می گیرد که از میان آنها می توان به مواردی از قبیل عدم پرداخت نفقه و تامین امرار معاش زندگی، کتک کاری و دست بزن، موارد اخلاقی و … اشاره کرد. حال اگر مرد خانواده شرایط لازم برای نگهداری و حضانت فرزند را نداشته باشد، زن درخواست حضانت فرزند را نیز می کند. در صورتی که زن نتواند بی کفایتی مرد را اثبات کند، آنگاه قانون حضانت فرزند را به مرد می دهد که طبق ماده ۱۱۶۹ قوانین حضانت فرزند آمده است. در این ماده در صورتی که پدر و مادر قادر به ادامه زندگی با یکدیگر نباشند و از یکدیگر جدا شوند، قانون حضانت فرزند پسر را تا دو سالگی و حضانت فرزند دختر را تا ۷ سالگی به مادر می دهد و پس از این مدت زمان، پدر می تواند حضانت فرزند را بگیرد.

گرفتن حضانت فرزند توسط زن با بخشیدن حقوق قانونی خود

در برخی موارد حضانت فرزند برای زن به قیمت بخشیدن مهریه، حق نفقه و نفقه های معوقه، اجرت المثل و بسیاری از حقوق خود تمام می شود تا بتواند حضانت فرزند خود را بگیرد که این به نوعی شگرد بزرگی است که می تواند موجب شود مرد در مقابل زن احساس قدرت کند و زن را مجبور به تسلیم در مقابل مرد کند. گاهی مرد تنها به این امتیازات اکتفا نمی کند و حضانت فرزند را در مقابل مبلغ و یا ملک و املاک به زن می دهد و زن نیز به ناچار از تمامی این موارد گذشت می کند تا فرزند خود را نزد خویش نگه دارد

البته امام خمینی(ره) در مورد محدودیت زن برای گرفتن حضانت فرزند می فرمایند اگر جدا کردن فرزند از مادر و یا مادر از فرزند باعث به وجود آمدن شرایط سخت و بیمار شدن برای فرزند و یا مادر شود، نباید آنها را از یکدیگر جدا کرد.

اصلاح ماده ۱۱۶۹ در مورد سرپرستی فرزند 

در مورد ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی که حضانت فرزند پسر را تا دو سالگی و حضانت فرزند دختر را تا ۷ سالگی به دختر می داد، اصلاحاتی انجام شد که طبق این اصلاحات، حضانت فرزند چه دختر و چه پسر تا ۷ سالگی با مادر خواهد بود و پس از آن به پدر اعطا می شود و در صورتی که پدر شرایط لازم برای نگهداری آنها را نداشته باشد، حضانت فرزند همچنان با مادر باقی خواهد ماند و به پدر داده نمی شود. طبق این ماده دختر تا ۱۸ سالگی و پسر تا ۱۵ سالگی با پدر خواهد بود مگر در صورتی که حضانت فرزندان با مادر باشد، فرزندان چه دختر و چه پسر پس از این سنین می توانند خودشان تصمیم بگیرند که پس از ین سن نزد مادر، نزد پدر و یا نزد آشنایان و نزدیکان خود زندگی کنند.

ماده ۱۱۷۰ در مورد سرپرستی فرزند

طبق ماده ۱۱۷۰، اگر مادر همسر دیگری اختیار کند و یا به بیماری جنون مبتلا باشد، پدر می تواند حضانت فرزند را از او بگیرد. البته با توجه به ماده ۱۱۷۳، جنون پدر و یا مادر باعث می شود که حضانت فرزند از هر یک از آنها ساقط شود. در مورد ماده ۱۱۷۰ باید اصلاحاتی انجام شود، در این ماده در صورتی که مادر بتواند به همراه سرپرستی فرزند خود ازدواج کند و خللی در این مسئله ایجاد نشود، چرا مادر ازدواج نکند؟ به ویژه که برای پدر در این مورد محدودیتی وجود ندارد و او پس از اعطای سرپرستی فرزند به مادر، به دنبال زندگی خود رفته و ازدواج می کند. بنابراین باید پدر در این میان مسئولیتی داشته باشد که حداقل پرداخت نفقه می باشد.

ماده ۱۱۸۹ در مورد سرپرستی فرزند

با وجود اعطای حضانت فرزند، پدر و یا پدر بزرگ فرزند حتماً موظف به پرداخت نفقه می باشند. هزینه نفقه شامل تامین خوراک، پوشاک، مسکن، وسایل و اسباب منزل و هزینه های درمانی و تحصیلی می باشد که در صورت امتناع از پرداخت آنها طبق ماده ۶۴۲ به حبس محکوم خواهد شد و مدت این حبس سه الی پنج ماه خواهد بود. طبق ماده ۱۱۸۹ در صورتی که پدر استطاعت کافی برای پرداخت نفقه را نداشته باشد، پدر بزرگ باید به جای وی نفقه را پرداخت کند.

اعطای حضانت فرزند به صورت دائم به مادر

همانطور که گفته شد در برخی موارد مادر مجبور به گذشت از حقوق و امتیازات خود در مقابل دریافت سرپرستی فرزند می باشد که در عوض آن می تواند حضانت و سرپرستی فرزند خود را به طور دائم دریافت کند و دیگر نگران گرفتن سرپرستی توسط پدر و یا پدربزرگ نباشد. در چنین مواقعی دادگاه حکم رسمی با وجود رضایت پدر به مادر خواهد داد.

مشاوره تلفنی حضانت فرزند

برای ارتباط با مشاوره تلفنی حضانت فرزند مرکز مشاوره تلفنی «پیام مشاور» شما همه روزه از ساعت ۸ صبح تا ۱۲ شب  تماس حاصل نموده و مشکل خود را پیگیری و از راه حل های قانونی مطلع شوید.